Wij, Erica de Kat Angelino en Mimi Roffelsen, zijn twee joffers die vol vertrouwen in een avontuur gestapt zijn met diverse natuurwezens, na hun vraag om hen en de Aarde te ondersteunen. Onderstaand lees je onze introductie.

Volg je hart

 

Ik fladder graag rond in de directe omgeving van mijn woonplaats Haarlem. Bossen, duinen en zee zijn mijn achtertuin. Ik heb ruim twintig jaar een diepe verbinding met de natuurwezens die op de Aarde verblijven. Een relatie met de wezens van Binnen-Aarde en die van buiten de Aarde heb ik pas echt gekregen tijdens de maak van de Earth and Sky Synergy Essences. Regelmatig trek ik erop uit om contact te maken met al deze wezens. Thuis vanaf de bank kan dit net zo makkelijk. Maar in de natuur ervaar ik de connectie nog intenser. Ze geven antwoorden op mijn vragen met betrekking tot de Aarde. Ze vragen mij hen te helpen, bijvoorbeeld met het creëren van aardepoorten en natuurlijk met de essences. Ze vertellen mij over hun levens, hoe zij met elkaar omgaan, hun werk in de natuur, etc.

 

Als jong meisje besefte ik op een dag dat ik eigenlijk een elf was. Maar niemand begreep mij. Ik zag er toch gewoon uit als een mens. Hoe vaker ik zei dat ik een elf was, hoe harder de mensen om mij lachten. En daar werd ik erg verdrietig van.

Ik besloot niet meer te zeggen dat ik een elf was. Ik had een nieuwe ambitie: ik wilde een zeemeermin worden. En niet zomaar een zeemeermin, maar een die harp kon spelen.

Ik kon mijn geluk niet op toen er een meisje in een tv-programma verscheen die ook graag een zeemeermin wilde worden. Met ingehouden adem keek ik naar het programma. Totdat de presentator aan het einde van het tv-programma zei dat je toch eigenlijk geen zeemeermin kon worden. Mijn leven stortte in. Als volwassenen zeiden dat het niet kon, dan was dat dus zo. Maar het ergste van alles was dat ik vanaf dat moment niet meer geloofde in elfen, zeemeerminnen en alle andere natuurwezens.

 

Ik was echter vergeten dat ik ook voor dit leven weer had gekozen om met de natuurwezens te gaan samenwerken.

 

En zoals dat gaat in het leven kwam ik daarom jaren later iemand tegen die mij weer liet zien en ervaren dat natuurwezens wel degelijk bestaan. Ik kreeg in een terugblik te zien dat ik al kabouters in mijn tuin had gezien en met ze communiceerde vanaf het moment dat ik in dit leven kon kruipen. Ik besloot vanaf dat moment mijn intuïtie te vertrouwen en mijn hart te blijven volgen.

 

Erica de Kat Angelino

 

 

Het klanken … een andere taal

 

Het overkwam me letterlijk zo’n vijf jaar geleden toen ik weer eens op het strand aan zee was. Het was in de herfst, grijzig en mistig en er was niemand op het strand.

Ik keek uit over de zee en genoot van de sfeer die met dit weer zo mysterieus kan aanvoelen. Ineens hoorde ik een hele harde klank. Ik schrok ervan en wist niet, hoe raar dit ook mag klinken, waar deze vandaan kwam. Ik draaide me om maar zag natuurlijk niemand. En weer kwam er een klank, maar ik maakte zelf deze klank. Deze klonk hard met een groot volume. Ik voelde een sterke tinteling op mijn hoofd en er kwam een enorme behoefte om almaar te klanken op een voor mij totaal onbekende manier.

Dat heb ik toen een tijdje gedaan en het werd me langzaam maar zeker duidelijk dat het de bedoeling was dat ik dit meer moest gaan doen, in de natuur wel te verstaan.

Dat heb ik in de maanden erna dan ook veel gedaan. Soms uren achtereen, waardoor ik af en toe in een soort zen-gevoel kwam; totaal rustgevend.

 

Ongeveer een half jaar later trof ik een therapeute die zei dat ze met klanken in haar praktijk werkte. Toen ik op haar uitnodiging in haar werkruimte voor haar klankte was het duidelijk dat ik dit niet met zo’n groot volume, zoals ik altijd klankte, voor mensen zou kunnen doen. We hebben er wel hartelijk om gelachen. Ze nodigde me echter wel uit om te klanken voor een spiritueel evenement waar zij aan het eind van die dag een meditatie zou leiden voor zo’n tweehonderd mensen. Ik heb meteen ja gezegd. Ik vond het ontzettend spannend want ik had geen idee hoe dat zou uitpakken maar mijn gevoel overheerste elke angst of twijfel. In de drie daaropvolgende maanden ben ik mijn stem gaan fine-tunen voor deze gelegenheid en het was een succes.

 

Nu jaren later weet ik dat het klanken in vele levens m’n ‘tool’ is geweest, die als het ware weer is aangeboord. Het klanken gebeurt in het moment en ik kan me daardoor nooit voorbereiden. Het gaat om het volledig aanwezig zijn en me verbinden met wat er op dat moment is. Dan wordt ik verbonden met wezens uit andere dimensies uit de kosmos of Binnen-Aarde die mij zogezegd klanken doorgeven.

Ik vind het altijd heerlijk om te doen. Inmiddels heb ik ervaren dat er ook een genezende werking van uitgaat.

 

Een opleiding voor stemexpressie/stembevrijding heb ik gevolgd om ook anderen te kunnen ondersteunen hun authentieke stemgeluid vrij te maken.

 

Mimi Roffelsen

Hiernaast vind je een kort fragment van mijn klanken.